Tarło w akwarium ryby te odbywają w
ukryciu pod korzeniami, lignitami lub w specjalnie przygotowanych do
tego celu doniczkach lub rurach ceramicznych. Wewnątrz pozostaje samiec
i opiekuje się złożoną ikrą.
Wszystko to można obserwować i fotografować, jeśli sporządzi się specjalną "rurę" do tarła.
Jest to 20 cm kawałek rury PVC o średnicy wewnętrznej 50mm z
przyklejonym przeźroczystym szkiełkiem z jednej strony i wywierconym
otworem (od górnej strony) w pobliżu tego szkła. Na tą rurę nałożony
jest pierścień ( 5 cm takiej samej rury, przeciętej podłużnie)
umożliwiający regulację wielkości otworu.Fot.1.
Najprościej można wykonać ten otwór wiertarką. Trzeba w odległości 2cm
od brzegu rury narysować ołówkiem koło o średnicy 3,5 cm. Potem
nawiercić wiertarką (wiertło 2,5 mm) otwory na narysowanej linii bardzo
blisko siebie. Następnie końcem żyletki połączyć wszystkie nawiercone
otwory i potem mocno wcisnąć do dołu otrzymany krążek tak, aby wpadł do
środka rury. Powstały otwór ma bardzo nierówne brzegi, dlatego należy
je wyrównać gruboziarnistym papierem ściernym.
Pierścień robimy z kawałka uciętej rury długości około 5 cm, który
przecinamy podłużnie a następnie lekko rozchylamy i nakładamy na
dłuższą rurę z otworem. Pierścień ten bardzo łatwo się obraca i
przesuwa na dłuższej rurze (podłużne przecięcie pierścienia ma być od
dolnej strony) i można nim regulować wielkość otworu "rury" aż do
całkowitego zasłonięcia otworu.
Do pierścienia można umocować poprzeczkę stabilizującą położenie "rury".
W czasie tarła ryby zachowują się bardzo "energicznie" i "rura" musi
być stabilnie ułożona, aby uniemożliwić jej przesuwanie lub obracanie.
"Rurę" tę wkładamy do akwarium tak, aby przyklejone szkiełko przylegało
ściśle do szyby akwarium i umożliwiało obserwację wnętrza rury.
Od zewnątrz przyklejamy w tym miejscu taśmą klejącą papierowy kartonik
tak, aby światło zewnętrzne nie docierało do wnętrza rury. Kartonik ten
pełni funkcję "wizjera" i musi się łatwo odchylać, aby umożliwiać
obserwację.
Podczas tarła samiec zwabia lub zapędza samicę do "rury" i przyciska ją
do przyklejonego szkiełka tak, że ikra zawsze znajduje się przy
szkiełku i jest dobrze widoczna.Fot.2
Przed tarłem górny otwór w "rurze" powinien być całkowicie zamknięty pierścieniem a na zewnątrz szybka zasłonięta "wizjerem".
Uwagi dla początkujących
Przyklejone szkiełko może być okrągłe (o średnicy rury np. szkiełko
zegarkowe), ale wtedy trzeba zrobić dodatkowo poprzeczkę stabilizującą
położenie "rury". Natomiast prostokątne zabezpiecza "rurę" przed
obracaniem się, co jest plusem, ale łatwo się odkleja przy nieuważnym
używaniu.
W tym wypadku najlepiej przykleić prostokątny kawałek szkła lub
przeźroczystą szybkę z tworzywa ( np. z pudełka od płyt kompaktowych) o
wymiarach 5,5 cm na 7,0 cm.
Dłuższy bok szybki ma leżeć na dnie akwarium ( ma to zapewnić
stabilność i uniemożliwić obracanie się rury w zbiorniku) a wywiercony
otwór musi być od strony górnej (ma on ułatwić oświetlenie wnętrza oraz
"wymianę" wody nad ikrą).
W szczególnych wypadkach (duże akwarium z licznymi kryjówkami) samiec
może nie akceptować włożonej rury do tarła. Wtedy trzeba zmniejszyć
wielkość wejścia w rurze. Wystarczy przy samym końcu naciąć rurę do
połowy( piłką do metalu) i włożyć tam przegrodę zmniejszającą średnicę
wejścia. Fot. 1.
Samiec wewnątrz "rury" opiekuje się ikrą. Widać wyraźnie jak dotyka
pyskiem poszczególnych ziaren. Przyjmuje "dziwne" nienaturalne pozycje
ciała tak, aby mieć ikrę "pod brzuchem". W tym czasie cały czas
"wachluje" płetwami. Ruch ten nie jest wyraźnie widoczny, bo płetwy nie
zmieniają położenia tylko "falują" i pulsują. Powoduje to silny ruch
wody przez otwór wejściowy na zewnątrz "rury". Woda wpływa do rury
górnym otworem i wypływa wejściowym do akwarium. Można to "zobaczyć"
jak się wrzuci kawałek papieru (15mm x 15 mm) przez otwór górny do
środka to wylatuje jak z procy na zewnątrz do akwarium. Dlatego po
złożeniu ikry otwór górny musi być całkowicie otwarty (przesunąć
pierścień), aby ułatwić wymianę wody nad ikrą.
Po złożeniu ikry można ruszać "rurę" bez obaw, samiec pilnuje ikry nie ucieka a nawet broni ikry. Fot.3.
| | 
Fot. 1
Fot. 1a
Fot. 2
Fot. 3 |
